ได้รับการคัดเลือกผลงานเพื่อน้อมเกล้าถวายสมเด็จพระเทพฯ

การปลูกถั่วงอก
สร้างโดย ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโคกนิบง ต.ไทรทอง อ.ไม้แก่น จ.ปัตตานี
ผู้จัดทำ นางสาววารดะห์ เจะฮี
จังหวัด ปัตตานี  แบ่งปันหน้านี้
ประเภทตัวชี้วัด : ประสบการณ์ : จากเรื่องเล่า ใต้ร่มพระบารมี

         "...คำว่าพอเพียงมีความหมายอีกอย่างหนึ่ง มีความหมายกว้างออกไปอีก.ไม่ได้หมายถึงการมีพอสำหรับใช้เองเท่านั้น แต่มีความหมายว่าพอมีพอกิน.พอมีพอกินนี้ ถ้าใครได้มาอยู่ที่นี่ในศาลานี้ เมื่อ เท่าไหร่ ๒๐ ๒๔ ปี เมื่อปี ๒๕๑๗.๒๕๑๗ ถึง ๒๕๔๑ นี้ ก็ ๒๔ ปีใช่ไหม.วันนี้ได้พูดว่า เราควรจะปฏิบัติให้พอมีพอกิน. พอมีพอกินนี้ก็แปลว่าเศรษฐกิจพอเพียงนั่นเอง.ถ้าแต่ละคนพอมีพอกิน ก็ใช้ได้.ยิ่งถ้าทั้งประเทศพอมีพอกินก็ยิ่งดี และประเทศไทยเวลานั้น ก็เริ่มจะไม่พอมีพอกิน.บางคนก็มีมาก บางคนก็ไม่มีเลย.สมัยก่อนนี้พอมีพอกิน มาสมัยนี้ชักจะไม่พอมีพอกิน.จึงต้องมีนโยบายที่จะทำเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อที่จะให้ทุกคนมีพอเพียงได้.ให้พอเพียงนี่ก็หมายความว่า มีกินมีอยู่ ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่หรูหราก็ได้ แต่ว่าพอ.แม้บางอย่างอาจจะดูฟุ่มเฟือย แต่ถ้าทำให้มีความสุข ถ้าทำได้ก็สมควรที่่จะทำ สมควรที่จะปฏิบัติ.อันนี้ก็หมายความอีกอย่างของเศรษฐกิจหรือระบบพอเพียง.เมื่อปีที่แล้วตอนที่พูดพอเพียง แปลในใจ แล้วก็ได้พูดออกมาด้วย ว่าจะแปลเป็น Self-sufficiency(พึ่งตนเอง)ถึงได้บอกว่าพอเพียงแก่ตนเอง แต่ความจริงเศรษฐกิจพอเพียงนี้กว้างขวางกว่า Self-sufficiency.คือ Self-sufficiency นั้นหมายความว่า ผลิตอะไรมีพอที่จะใช้ ไม่ต้องไปขอซื้อคนอื่น อยู่ได้ด้วยตนเอง(พึงตนเอง)..."พระราชดำรัส พระราชทานแก่คณะบุคคลต่างๆที่เข้าเฝ้าฯถวายชัยมงคล เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดาฯ พระราชวังสวนดุสิต วันศุกร์ที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๔๑ ดังนั้นทางศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโคกนิบงได้จัดการเรียนการสอนโดยเน้นให้เด็กได้เรียนรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงด้วยการปลูกพืชเศรษฐกิจคือการปลูกถั่วงอกด้วยวิธีการที่ง่ายและสะดวก ซึ่งอุปกรณ์กับสถานที่ปลูกถั่วงอกก็ใช้อุปกรณ์เหลือใช้ พื้นที่ก็ไม่กว้าง อุปกรณ์คือขวดน้ำดื่มเป็นสิ่งที่หาได้ง่ายและเป็นของเหลือใช้ซึ่งครูและเด็กได้ช่วยกันปลูกโดยใส่ถั่วเขี่ยวในขวดที่เตรียมไว้และใส่น้ำตั้งทิ้งไว้เป็นเวลา 3-4 วันเมื่อครบกำหนดเด็กๆ ก็ได้ถั่วงอกที่สะอาดและปลอดภัยไร้สารพิษและรับประทานเป็นอาหารกลางวันในวันนั้นทำให้เด็กๆ มีความภูมิใจและมีความสุขที่ได้ปลูกผักกินเองในวันนั้น ซึ่งเด็กๆได้เรียนรู้วิธีการปลูกผัก การอยู่อย่างพอเพียง การอยู่ร่วมกัน การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และการ Self-sufficiency(พึ่งตนเอง)ก่อนที่จะไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่น